مقدمه

قرآن کریم اقیانوسی ژرف است که دانش‌های بسیاری را درون خود نهفته دارد که متأسفانه بشر با همه‌ی پیشرفتی که در علوم و فنون داشته تا به امروز چندان بر آن دست نیافته است و حتی مؤمنان و اهل قرآن کریم نیز دستاورد چندانی در این زمینه نداشته‌اند. باید توجه داشت حضرات معصومین  : با آن که گنجوران دانش الهی و خزانه‌دار وحی ربانی می‌باشند و با آن که انسان‌هایی فرازمانی بوده و نسبت به قرآن کریم در مقام «من خوطب به» هستند، در زمان محدود خود از ناحیه‌ی دشمنان با مشکلات و مصایب فراوانی رو به‌رو شدند و فرصت بیان چنین دانش‌هایی را نیافتند و تنها برخی از آن را به ایما و اشاره بیان داشته‌اند تا شاگردان راستین مکتب آنان پی‌گیر آن باشند. یکی از دانش‌های قرآن کریم که در اصل دانشی موهبتی است اما با آموزش و تعلیم نیز تا حدی دست یافتنی و اکتسابی است «استخاره با قرآن کریم» می‌باشد. استخاره به قرآن کریم به دو صورت ممکن است: یکی استخاره با آیات قرآن کریم و دیگری استخاره با سوره‌ها. آن‌چه در میان مردم و عالمان دینی رایج
است استخاره با آیات قرآن کریم است اما کم‌تر کسی را می‌توان سراغ گرفت که با سوره‌های قرآن کریم استخاره نماید. استخاره با سوره‌ها خود را بیش‌تر در محدوده‌ی تفأل نشان می‌دهد. دانش تفأل شعبه‌ای از دانش‌های قرآنی است که قدرت پیش‌بینی کار‌ها و دورنگری در آن با توجه به آیات و سوره‌های قرآن کریم را به دست می‌دهد. ما در بیان مبادی استخاره و در جلد نخست این مجموعه بیان کردیم که علم استخاره به دست آوردن آگاهی کلی و نه جزیی و موردی نسبت به آینده‌ی نزدیک می‌باشد اما ترسیم علل، اسباب، خصوصیت‌ها و آثار امور را به‌طور مشخص و دقیق در تیررس اذهان آدمی قرار نمی‌دهد مگر در بعضی موارد آن هم نسبت به صاحبان استخاره و اولیای الهی که در این زمینه وامدار باطن خویش و صفای نفس خود هستند. این دانش تفأل است که می‌تواند جزیی‌نگر باشد و به صورت موردی از آینده‌های دور و نزدیک نسبت به هر امری به صورت خرد و کلان خبر دهد و زمینه‌ی شناخت آن و تصرف در راستای متفاوت علل، اسباب و خصوصیت‌ها و آثار آن را فراهم آورد که چنین علمی تنها در تیررس خصّیصان از راه‌یافتگان به بارگاه عظیم و رفیع قرآن کریم می‌باشد. باید از این دانش در فرصتی مناسب و در جای خود سخن گفت که متأسفانه هنوز مجال و فرصت آن پیش نیامده است.

ما در مجموعه‌ی پنج جلدی کتاب «دانش استخاره با قرآن کریم» اصول، قواعد، اصطلاحات و رموز استخاره با قرآن کریم و نیز تطبیق آن بر تمامی آیات را آورده‌ایم و در این کتاب بر آن هستیم تا استخاره‌ی
سوره‌ها را بیان نماییم. برای تحقق این منظور، استخاره‌ی خوب و بد هر سوره را استخراج نموده و سپس با مقایسه‌ی آن، استخاره‌ی هر سوره را به دست آورده‌ایم.

این کتاب در پنج فصل سامان یافته است. فصل نخست بایسته‌های استخاره با قرآن کریم را به اختصار بیان می‌دارد که تفصیل آن را باید در کتاب دانش استخاره دید.

آن‌چه در فصل دوم این کتاب پیش روی شما قرار می‌گیرد نمایه‌ی استخاره‌ی آیات قرآن کریم است و در فصل دوم استخاره‌ی سوره‌ها با نمایه‌ی تفصیلی آن آمده است. فصل سوم نمایه‌ی سوره‌هایی است که استخاره‌ی خوب دارد و فصل چهارم استخاره‌ی سوره‌هایی را بیان می‌کند که استخاره‌ی آن بد است.

شایان ذکر است از مجموع ۶۲۳۶ آیه‌ی قرآن کریم، استخاره‌ی  ۹۹۹ آیه خوب، استخاره‌ی ۶۶۶ آیه بد، استخاره‌ی ۱۲ آیه وسط، استخاره‌ی ۷۸ آیه برای صاحب استخاره، استخاره‌ی ۵۳۸ آیه عالی، استخاره‌ی ۱۱۲۳ آیه بسیار خوب، و استخاره‌ی ۱۴۷۸ آیه بسیار بد، استخاره‌ی  ۷۶ آیه‌ی آن بد نیست و استخاره‌ی ۱۲۶۶ آیه‌ی آن خوب نیست می‌باشد که به‌طور کلی می‌توان گفت: ۷۰/۴۴ درصد استخاره‌ی آیات قرآن کریم (۲۷۴۹ آیه) خوب و ۳۰/۵۵ درصد آیات آن استخاره‌ی بد است. البته، آیات صاحب استخاره در این آمار منظور نشده است.

در بررسی آماری دیگری می‌توان گفت: از مجموع ۱۱۴ سوره‌ی قرآن کریم استخاره‌ی ۴۴ سوره (۵۹/۳۸ درصد) که دارای ۲۲۰۰ آیه است
 

خوب و هفتاد سوره (۴۱/۶۲ درصد) که دارای ۴۰۳۴ آیه می‌باشد استخاره‌ی بدی دارد.

در این جا لازم است چند امر مورد توجه قرار گیرد که به خلاصه بیان می‌شود :

الف) چرا استخاره نسبت به کار‌ها بیش‌تر بد را نشان می‌دهد تا خوبی و گشایش را؟ در پاسخ باید گفت: کار کردن تا کار خوب کردن فاصله‌ی خود را دارد و قرآن کریم در پی بیان انجام کار خوب است. انسان یا مؤمن بیش‌تر در پی انجام کار‌ها به دیدگاه‌های نزدیک نظر دارد و قرآن کریم در پی توجه به افق‌های بلند و دوردست سعادت است. هنگامی که انسان تمایلات خود را دنبال می‌کند کم‌تر در پی تصرف قله‌هاست. بر این اساس است که قرآن کریم توجه و دقت لازم نسبت به کار‌ها را اعمال می‌دارد؛ زیرا کار کردن یا کار را به همراه مشکلات و پیچ و خم آوردن آن با انجام کار خوب، درست و بدون عوارض و پی‌آمد منفی متفاوت است و قرآن کریم انسان را به این حقیقت آگاه می‌سازد و او را در این راستا قرار می‌دهد؛ به‌ویژه که بیش‌تر افراد با انجام کار‌های خود حظوظ نفسانی را در نظر دارند تا وصول به درستی‌ها را.

ب) باید دانست در استخاره‌ی آیات کم‌ترین مورد آن متوسط و میانه است. باید در نظر داشت در اصل ما کاری متوسط نداریم و وجود چنین مقدار(۱۲ آیه) نیز با مماشات در بیان می‌باشد وگرنه هریک از این موارد با دقت زمینه‌ی خوب یا بد را پیدا می‌کند.

ج) ممکن است در جمع کلی نسبت به سوره‌ها، سوره‌ی عالی،
متوسط یا میانه وجود نداشته باشد که تمامی با توجه به افق‌ها و اهمیت موارد و نسبت به چینش‌های جدول مورد نظر چنین نسبتی را نشان می‌دهد که توجه به آن در باب تفأل بسیار مهم و دقیق است و باید در استنباط تفأل آن را نیز مورد بررسی قرار داد.

د) امر دیگری که در زمینه‌ی تفأل به آیات نباید مورد غفلت قرار گیرد این است که تفأل به آیات برای کار‌های بسیار مهم است نه کار‌های کوچک و خرد. متأسفانه در باب استخاره به آیات نیز چنین است که بیش‌تر افراد آن را در کار‌های خرد و کوچک انجام می‌دهند و نه در کار‌های کلان و اساسی. ما در کتاب استخاره با آیات قرآن کریم درباره‌ی چنین رویکردی و آسیب‌های آن به تفصیل سخن گفته‌ایم و در این جا نیز باز خاطرنشان می‌شویم در تفأل به آیات نیز نباید چنین رویکردی داشت و برای هر کاری بدون توجه به مورد یا تفکر و مشورت در کار استخاره نمود. از قرآن کریم باید بیش‌تر در کار‌های اساسی، مهم و کلان بهره جست.

ه ) خوب یا بد بدون آیات وصف به حال متعلق موصوف است، نه اصل موصوف؛ یعنی خوب و بد بودن‌ها نسبت به کار‌های ماست نه نسبت به آیات و سور الهی که آیات و سور الهی تمامی خوب و وحی است و ملکوت امور و کار‌ها را در بر دارد و نسبت به راستای ناسوت و نفسانیت‌های ماست که وصف خوب یا بد به خود می‌گیرد وگرنه نسبت به اصل آیات الهی و سور رحمانی جایی برای بد وجود ندارد و همان‌طور که اصل آیات بیانگر دنیا و عملکرد بشر و خوب و بد آن است
و با توجه به آن است که عناوین مؤمن، کافر، وارسته، ظالم، نعیم و جهیم مورد کاربرد قرار می‌گیرد، وگرنه ملکوت آیات در تمامی آیات حتی آیاتی که بیانگر بدها و بدی‌هاست تمامی الهی، ربانی و ملکوتی است و جایی برای کاستی و کجی ندارد.

و) باید دانست خوب و بد بودن استخاره‌ی آیات امری نسبی است و نسبت به کار‌ها و افراد تنوع می‌پذیرد و از یک آیه برای هر موقعیتی می‌توان برداشتی متفاوت از پیش داشت و چنین نیست که استخاره‌ی آیات ثابت و تغییرناپذیر باشد و آیه‌ای که برای موردی خوب است همان آیه برای موردی دیگر یا برای فردی دیگر بد باشد. برداشت از آیات توسط صاحبان استخاره خالی از تنوع و تعدد نیست همان‌طور که نفس آیات الهی دارای تجلیات و مظاهر و نمود‌های گوناگون معنایی می‌باشند و قرآن کریم نیز وصف «کل یوم هو فی شأن» را داراست. این رشته سر دراز ندارد و این نوشته را مجال تفصیل آن نیست و ما در پی بیان آن نیز نمی‌باشیم؛ چرا که مقدمات فراوانی را می‌طلبد که ما آن را در نوشته‌های تفصیلی عرفانی خود آورده‌ایم.

ز) آخرین نکته‌ی این مقدمه را خاطرنشانی این مهم قرار می‌دهیم که آن‌چه در این کتاب درباره‌ی استخاره آمده است اندکی از حقایق بی‌شمار و بی‌پایان از مواهب عینی خداوند است که آن را در قرآن کریم نهفته است و تنها در حکم مقدمه و زمینه‌ای محدود و کوتاه برای راهیابی به حقایق قرآن کریم است تا هم جایگاه قرآن کریم تا حدودی روشن شود و هم راه از بیراهه مشخص گردد و افرادی ناآگاه بی‌محابا علم ادعا بر
ندارند و از روی جهل به ساحت قرآن کریم با ادعا‌های مکتوب یا شفاهی خود بی‌احترامی ننمایند و نیز راه روشن باشد و آنان که می‌خواهند با قرآن کریم مأنوس گردند و رهرو این راه شوند نقشه‌ی راه را در اختیار داشته باشند.