کتاب يكتاپرستى

تبيين برخى از روايات كتاب شريف اصول كافى كه راه و رسم يكتاشناسى و يكتاپرستى را آموزش مى‌دهد.

ما خداوند را مى‌پرستيم اما خدايى كه مى‌پرستيم چگونه است؟ چگونه مى‌توان خداوند را شناخت؟ در روايت است: خداوند را به خداوند بشناسيد. چگونه مى‌شود خداوند را به خداوند شناخت و براى شناخت خداوند خود را به جايى حواله ننمود؟ اين بدان معناست كه ما نمى‌توانيم خداوند را بشناسيم، بلكه اين خداوند است كه مى‌تواند خود را به ما بشناساند. خداوند چگونه خود را به كسى مى‌شناساند و چگونه خداوند خود را به وى نشان مى‌دهد؟

اين كتاب به تبيين و شرح برخى روايات «كتاب توحيد» از اصول كافى مى‌پردازد.

اين كتاب خاطرنشان مى‌شود نبايد تنها حال داشت يا فقط در پى حال بود و از علم و معرفت نسبت به خدا خالى بود. اگر آدمى متوجه حضور خدا در دل خود شود و بتواند آن را به بيان آورد، شيرين‌تر و شيواتر مى‌تواند از آن سخن گويد.

اين كتاب از خداوند و چگونگى پرستش او سخن مى‌گويد و نحوه‌ى سخن گفتن و خطاب قرار دادن خداوند را آموزش مى‌دهد تا بتوانيم با ايشان ارتباط درستى داشته باشيم. خداوند يك حقيقت است كه بايد خود در دل ما پيدا شود و در دل و روح ما جريان و سريان يابد. خدا يعنى همان حقيقتى كه خودش مى‌آيد نه لفظ يا مفهوم صرف آن.

ما تا نتوانيم خدا را در خود پيدا كنيم، هيچ كار درستى نمى‌توانيم انجام دهيم. نماز و روزه و عبادات بدون خداوند باطل است. بايد نخست خدا را پيدا كرد و سپس نماز گزارد و روزه گرفت و حج رفت. بايد تمرين كرد تا به هنگام نماز، خود خدا در دل رخ نمايد نه لفظ يا معنا يا توهم آن.

خداوند حقيقت دارد ولى بايد ديد آيا اين حقيقت دريافت مى‌شود يا نه؟ وقتى آن حقيقت در ما زنده شود، دل ما آن را مى‌بيند، ولى اگر اين سريان نباشد دل ما آن را نمى‌بيند و جز مفهوم، توهم و صورتى معنايى چيزى از آن نمى‌يابد و چنين چيزى توحيد نيست. اگر ما حقيقتى را با وجود خود و با دل خويش ببينيم نه با چشم، اين توحيد است.