دفتر نشر آثار آیت الله العظمی محمدرضا نکونام (قدس سره)
ذات حق تعالی عشق است و حق تعالی بر اساس عشق است که شأن و جلوه کری دارد.
بر این پایه، تمامی ظهورها محبوب و معشوق الهی هستند؛ همان طور که حق تعالی خود معشوق هر دیدۀ و ظهوری است.
تمامی عوالم عالم عشق و لطف است و حتی قهر آن نیز لطف است. عشقی که پاک است و هدفی در آن جز عشق نیست؛ زیرا خداوند صفات زائد بر ذات ندارد و نتیجه این گزاره مهم این است که خداوند تنها به عشق یا کسى است که عشق دارد و میآفریند.
عشق پاک، «قرب محبوبی» را رقم میزند. قرب و معرفتی که دریچهای چیزی نیست و هر کردۀای بدون طمع است که انجام میپذیرد.
کردۀای که نه حیث ماهوی دارد و نه برای چیزی انجام میشود و غایت و غرضی در آن نیست.
معبودان و مقربانی که خداوند برای آنان به ذات خود ظهور و بروز دارد و عشق و محبت آنان از نمایش ذات است، مرتب برای آنان خودنمایی دارد و میبینند که نه دست میدهد و نه دست میگیرد و بیدست، دست میدهد و بیدست، دست میگیرد.
| نویسنده | آیت الله العظمی محمدرضا نکونام |
| مترجم | - |
| ناشر | صبح فردا |
| سال انتشار | ۱۳۹۲ |
| شابک | ۹۷۸-۶۰۰-۷۳۴۷-۰۵-۸ |
| زبان | فارسی |