کتاب خاطره؛ نقشى بر چهره ‏ى ذهن

اندکی از کودکی خود را به قلم می‌آورم هرچند قلم و زبان قدرت بیان سوز و سازهای فراوانی را که از آن دوران به یاد دارم، ندارند.

عمری که از کودکی به سنین گذشته و دستی در تمام مسیرم همراه بود و در چهره‌های گوناگون، مرا همچون مهره‌های تاس می‌نمود و شطرنجی پیچیده را در مسیر نزول و صعود زندگی‌ام با تمام دیدهای مختلف دیده‌ام.

تنها بر چشمی کسی می‌افتاده که همیشه او را در هر پیچ و خم راهی دیده بودم.

از دوران کودکی هرگز از سختی نهراسیدم و هیچ‌گاه زانوی غم و یأس در بغل نگرفتم و همواره نصرت و عشق حق مرا گرم، زنده، تازه و بیدار می‌داشت و چشمانم را پر از اشک می‌کرد و غنج و غمزه و دلال معشوق ازل را در دل فرود می‌آورد.