کتاب حجره‏‌هاى معنوى

تبیین ارزش‌های دورهٔ طلبگی و شیوهٔ دانش اندوزی دین محور:
محور بحث در این کتاب، آیات شریفهٔ «وَقُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِی مُنْزَلاً مُبَارَکا وَأَنْتَ خَیرُ الْمُنْزِلِینَ» و «وَهَلْ أَتَاک حَدِیثُ مُوسَی، إِذْ رَأَی نَارا فَقَالَ لاِءَهْلِهِ امْکثُوا إِنِّی آَنَسْتُ نَارا لَعَلِّی آَتِیکمْ مِنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَی النَّارِ هُدًی، فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِی یا مُوسَی: إِنِّی أَنَا رَبُّک، فَاخْلَعْ نَعْلَیک إِنَّک بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی، وَأَنَا اخْتَرْتُک، فَاسْتَمِعْ لِمَا یوحَی، إِنَّنِی أَنَا اللَّهُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا، فَاعْبُدْنِی، وَأَقِمِ الصَّلاَةَ لِذِکرِی» می‌باشد.

این آیات شریفه نحوهٔ سلوک طلبگی و ارزش آن را تبیین می‌نماید. ما ورود به «وادی طوی» را مآل و غایت طلبگی می‌دانیم؛ چرا که با ورود به این وادی است که طلبه از دانشیان دیگر رشته‌ها ممتاز می‌گردد و به خانهٔ امام صادق علیه‌السلام وارد می‌شود و دست مولا؛ آقا امام زمان (عجل اللّه تعالی فرجه الشریف) را بر سر خود احساس می‌کند.

«وادی طوی» مقامی بسیار سخت و سنگین است که حتی حضرت موسی علیه‌السلام نیز با ورود به آن دارای مشکل می‌گردد. برای ورود به این مقام باید بسیار محکم ایستاد تا دست‌کم به مقام ملکهٔ قدسی و الهام ربّانی نایل آمد: «وَأَنَا اخْتَرْتُک، فَاسْتَمِعْ لِمَا یوحَی». طلاب عزیز برگزیدگان الهی در این عصر هستند. این آیه، شرح حال عزیزان طلبه و روحانیان اهل علم می‌باشد.

ما در این کتاب از آن‌چه برای عالم دینی در مرتبهٔ نخست، ارزش و تقدم دارد می‌گوییم و کسب علم را بر هر چیزی ترجیح می‌دهیم و سِمَت اصلی و اولی حوزه‌ها را تولید علم دینی می‌دانیم، نه نشر کردار عبادی.