کتاب حاضر به تبیین ۳۵ اصل از اصول تبلیغ دینی میپردازد و برخی از بایدها و آسیبهای تبلیغ دین در عصر حاضر را بررسی میکند. در این کتاب گفته میشود که تبلیغ دینی نخست وظیفه و شایسته پیامبران و اولیای الهی است و کسی که میتواند در عرصه ملکوت با آنان همنفس شود، باید بر این مهم اقدام نماید وگرنه در تبلیغ، به جای آنکه مردم را به دین علاقمند سازد، سبب دینگریزی آنان میشود.
مبلّغ دینی بهتر است دارای قدرت اجتهاد و استنباط باشد یا بتواند نظرات دقیق و تخصصی را از غیر آن تشخیص دهد.
وی باید توجه داشته باشد که اسلام دارای دو جنبه عام و خاص است و با توجه به مراتب نفس آدمی، بتواند مرتبه هر کس را از لحاظ روحی به دست آورد و متناسب با آن از جنبههای عام و خاص دین سخن بگوید.
همچنین در تبلیغ، مهرورزی و نرمخویی یک حقیقت است و نه یک اصل که خشونت و تندی فرع آن دانسته شود.
در تبلیغ، اصالت با نهادینه ساختن حقیقت اندیشورزی و تفکر است و استفاده از شور و احساس امر فرعی و تبعی است.
پیش گفتار
اصل « ۱ » تبلیغ دین؛ شایسته ی اولیای الهی
اصل « ۲ » مبلّغ دینی باید در همه ی جهات وارث انبیا باشد
اصل « ۳ » تربیت اجتماعی، عقلانی و ربوبی مبلغان
اصل « ۴ » مبلغ باید طلبه باشد و نه آخوند
اصل « ۵ » توجه به چهره ی عام و خاص اسلام در تبلیغ
اصل « ۶ » آیات قرآن کریم؛ محور سخن
اصل « ۷ » دوری از تنگ نظری و حصر مبلغان بر چند دانش
اصل « ۸ » درس گفتار بودن سخنرانیها
اصل « ۹ » آموزش محوری منابر
اصل « ۱۰ » نفی اصالت شور و نهادینه ساختن حقیقت اندیشه ورزی
اصل « ۱۱ » سخن گفتن بر مبنای شأن و تخصص علمی
اصل « ۱۲ » لزوم پیرایه شناسی
اصل « ۱۳ » تبلیغ با برد قلب و نه مغز
اصل « ۱۴ » حقیقت مهرورزی و نرمی در تبلیغ دینی
اصل « ۱۵ » داشتن قدرت شگرد در تبلیغ
اصل « ۱۶ » شیوههای سخن رانی
اصل « ۱۷ » لزوم آراستگی مبلّغ دینی
اصل « ۱۸ » پرهیز از عافیت طلبی در تبلیغ
اصل « ۱۹ » اقتضایی بودن تبلیغ و اهتمام به تبلیغات چند رسانهای
اصل « ۲۰ » نویسندگی به همراه ویراستاری دقیق؛ بهترین شیوه ی تبلیغی
اصل « ۲۱ » عمل به رسالت؛ نه امساک یا دیگرانگاری
اصل « ۲۲ » پرهیز از دولتی شدن تبلیغ دینی
اصل « ۲۳ » ابتنای هر چیزی حتی مرجعیت بر تبلیغ
اصل « ۲۴ » لزوم مستقل و به روز بودن حوزه
اصل « ۲۵ » لزوم برخورد علمی با نظریه پردازان منتقد
اصل « ۲۶ » تبلیغ برای تودههای فقیر و جوان
اصل « ۲۷ » احتیاط از حاشیه نشینها در تبلیغ
اصل « ۲۸ » دوری از تنگ نظری و خودخواهی و اطمینان به درستی گفته ی خود
اصل « ۲۹ » دوری از ریا و سالوس
اصل « ۳۰ » دوری از استبداد و خشونت
اصل « ۳۱ » جنگ فرهنگها و تبدیل تهدیدها به فرصتها
اصل « ۳۲ » اصل بر تربیت نیروی عالم و نه مبلّغ خام
اصل « ۳۳ » هر کس در جای خود و برای خود هزینه شود
اصل « ۳۴ » تأثیر نپذیرفتن از سلام و صلوات دیگران
اصل « ۳۵ » مخالفت نکردن با سنتها و امور طبیعی