بر این اساس استفاده از صدای خوش زن زیبا در صورتی که تحریک بر امور مباح و حلال را در پی داشته‌باشد و کشیدن صدا و ترجیعی بودن آن، طرب انگیزی و تحریک آوری آن حرمتی ندارد. تهییج زن گاه حتی در مسایل جنسی مستحب و نیکو شمرده‌می‌شود و آن در صورتی است که زن برای همسر خویش بخواند و او را به خود دعوت کند. از عواملی که سبب سردی جنسی مردان می‌شود و آنان را آلوده، گرفتار و گاه گریزان از خانه می‌نماید این است که زن برای او مهیج نیست و زن چنین توانایی را ندارد که شوهر را با هیجان به خویش دعوت کند وگرنه این نوع دعوت در این مورد که حرام در آن نیست بسیار پسندیده و باعث کام‌روایی زن و شوهر از هم می‌شود.

آن‌چه دین بر آن تأکید می‌نماید و به آن اهتمام تمام دارد دوری از فساد، گناه و تباهی است وگرنه هیچ منعی در خوشامد زن و شوهر نسبت به هم نیست و تنها باید نسبت به معاصی پرهیز داشت و از گناه در برابر حضرت حق شرم نمود و از طرفی، ملاک تقوا و عصیان را دین روشن نموده‌است و گفته برخی از فقیهان در این موارد که به خاطر ناآشنایی از موضوع که در تخصص آنان نبوده‌است اعتباری ندارد. البته جامعه نیز باید به آن بلوغ برسد که صدای زن و مرد برای وی تفاوتی نداشته‌باشد.