کینه و عناد، آلودهترین و نجسترین نجاستهای اخلاقیست. خوب است آدمی دل در گذشت و بخشش گسترده داشته باشد. گذشت از هر زیان و آزاری ارزش بیشتری دارد. * تنها حقیقتی که بزرگی و بلندی راستای کمال فردی را بهخوبی نشان میدهد، توان گذشت و عفویست که بی حد و مرز باشد. * اگرچه در بعضی موارد گذشت مشکل میشود، ولی گذشتکردن شیرینترین میوهها را بهبار میآورد. * افرادی که از گذشتهای فراوان برخوردارند، گرچه کماند، پیدا میشوند. * آن کس که نمیتواند دل از کینهی فردی تهی کند، به خود کینه پیدا کرده است و آن کس که کینهی فردی را در خود رشد میدهد و میپروراند، خود را میمیراند. * توبهکردن از گناهان خوب است، ولی از این بهتر، توبهدادن دیگران است. توبهدادن دیگران به گذشت از آنهاست. * افرادی که شخصیتهای کاذب دارند و از هویتهای کمتری برخوردارند، کینهتوزی بیشتری دارند.
منبع: جملگان جاوید (جلد ۱)