مراد از سماع، اقتدار شنیدن صوت‌های معنوی و ربوبی است.
مراد از رقص معنوی نیز حرکت طبیعی و نظام‌مند برای وصول به حق‌تعالی است که از آن به «سیر و سلوک» تعبیر می‌شود و شرح آن در رقص آزادی گذشت. متأسفانه دنیای استکبار، سماع و رقص را در قالب تنبک و اختلاط گناه‌آلود درویشی و صوفیانه به تحریف کشانده است و نمونه‌ای از رقص‌های حرام، همین رقص‌های درویشی. مختلط است. گاه دیده می‌شود که عده‌ای مرد و زن با ذکر علی به هم می‌پیچند و می‌رقصند. شکی نیست که چنین کاری حرام است و شریعت، به شدت از اختلاط حرام زن و مرد نامحرم نهی نموده است. حرمت این کار برای صوفیان و دراویش، با یادکرد از نام مبارک حضرت امیرمؤمنان علیه‌السلام برداشته نمی‌شود. اختلاط نامحرمان به صورت ناشایست و با نادیده گرفتن احکام الهی، حرام است و تفاوتی ندارد که در مسجد باشد یا میکده، در خانقاه یا پارتی‌های شبانه؛ چرا که مکان، زمان و افراد، هیچ‌گاه حرامی را حلال نمی‌کند. مراد ما از «سماع»، مجالس رقص صوفیان نیست. این مجالس، تحریف‌شدهٔ معارف است. همان‌گونه که برخی مجالس عزاداری، هم تحریف شده از مجالس مورد توصیهٔ اهل بیت علیهم‌السلام است و هم نان خوردن از جریان قیام خونین کربلا، که هدف آن را نیز تحریف می‌کند.

مراد ما از سماع، سماع اولیای خداست. آنان در بین خود ترنم‌های معنوی داشته و سماع می‌نموده‌اند؛ یعنی صوت‌های معنوی و ربوبی را می‌شنیدند که وجی و الهام اگر در قالب صورت باشد، نمونه‌ای از آن است؛ ولی درویش‌ها و صوفیان خانقاهی، سماع را به رقص بی‌هویت تبدیل نمودند. اولیای خدا در لذت انس با ملکوت الهی و با شنیدن نغمه‌ای معنوی، با هم غش می‌کردند و به جبروت الهی وصل می‌شدند، اما اینان «یا هو» می‌کنند و به هم می‌پیچند و گاه می‌شود که جنس مخالف را ندا می‌دهند.

چنین تحریفاتی در عیدالزهرا نیز دیده می‌شود. هیچ روزی نیست که حرام خدا حلال گردد. حرام خدا تا دامنهٔ قیامت حرام است و سخن گفتن از رفع قلم در برخی اعیاد، خرافه‌ای بیش نیست. این عقیده، گمراهی است و موجب از بین رفتن شأن انسانی می‌گردد و تخریب ولایی پیش می‌آید. شاد بودن در ایام شادی اهل بیت علیهم‌السلام با توجه و معرفت و یا عمل شایسته می‌باشد؛ نه به لوث کردن حقیقت و محو اصل آن. امامان علیهم‌السلام هیچ‌گاه دشمنان را تحریک نمی‌کردند و اهل صفا و صمیمیت بودند و درگیری میان شیعه و سنی را نمی‌خواستند. برگزاری چنین مجالسی و فیلم‌برداری آن از طرف عوامل ضد انقلاب و بردن آن بر روی آنتن، حرکت عامدانه برای تخریب چهرهٔ شیعه و ایجاد اختلاف میان شیعه و اهل سنت است. چرا باید ثمرهٔ خون هزاران شهید انقلاب به دست مردمی محبّ، اما ساده و نیز توسط عده‌ای غرض‌ورز و مزدور و جاهلانی مقدس‌نما تباه شود و نگاه دنیا و مسلمانان جهان را به شیعیان امیرمؤمنان تغییر دهد. چه گناهی بزرگ‌تر از این که باعث شود جهانیان به حضرت امیرمؤمنان علیه‌السلام ؛ جان پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله به دیدی ناپسند بنگرند و (نعوذبالله) رفتار آن‌ها را از حضرت ببینند؟ کسی که ادعای ولایت دارد باید به سیرهٔ حضرات معصومین علیهم‌السلام و روش آن حضرات علیهم‌السلام بنگرد و از آن الگو بردارد و روضهٔ کربلا، عیدالزهرا یا سماع و رقص را به تحریف نکشاند.

ما این مراسم‌ها را سفارش دنیای غرب برای به لجن کشیدن معنویات و انحراف عامدانه و برنامه‌ریزی شده می‌دانیم. ما نقد فرهنگ و صنعت دنیای غرب و پی‌آمد چیرگی این فرهنگ و صنعت بر دنیای امروز و انحرافی که در دانش‌ها به‌ویژه در فلسفه، روانشناسی و پزشکی به وجود آورده است، در کتابی مستقل آورده‌ایم. این کتاب، مهم‌ترین نقد‌های مستند و علمی را نسبت به سیاست‌های غربیان در تمامی شؤون مربوط به زندگی مسلمانان، در عصر فناوری، اطلاعات، اتم، نانو و هوافضا را ارایه می‌دهد.